Bazen çileden çıktığınızı, bitip tükendiğinizi, büyük bi gürültüyle patlayıp yokolacağınızı hissediyormusunuz..Ben şuan öyleyim..Tam olarak ne hissedeceğimi bilmiyorum.Annelik çok ağır bi sorumluluk.Güzel yönleri var muhakkak ama gene de bazen kaldıramadığımı, o yükün altında ezildiğimi hissediyorum.Ağlamak istiyorum şuan, ağlasam rahatlıycam aslında..Ama nafile, sanki nasır tutmuş ruhum,sadece acı veriyor..Ben kimdim, ne yapardım, ne hayyaller kurardım hatırlamıyorum bazen :(  
         Nasıl çıkabilirim bu buhrandan..
         Kendimle başbaşa kalsam biraz..işe yararmı acaba..yoksa çok mu geç..hiç kurtulma ümidi varmı..Sorular, sorular, sorular..Beynimi kemiren ama içinden çıkamadığım, bi cevap bulamadığım sorular..Üfffff....Bunları niye yazıyorumki..Bunu da bilmiyorum.Sadece bişey yazmış olmak için değil elbette..Ama ne işe yarayacakki..Amaan kimin umurunda..Yaz gitsin, bu benim sayfam, hem yazmak iyi geliyo..Rahatladım sanki biraz.Evet belki çözüm üretmeye yardımcı olmuyo ama hiç değilse kendimle başbaşa kalıyorum biraz da olsa..Evet evet iyi geldi, bundan sonra bunu daha sık yapayım..Şimdi kalbalık hayatıma geri dönme vakti.. Görüşürüz döküntü sayfam, arkadaşım, dostum..